လူ့ဘဝလည်ပတ်တဲ့ ဥဒါန်း

ပိန်းခုံတောကြီးထဲမှာ၊ မဂဓတိုင်းပြည်ရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ၊ ရာဇဂြိုဟ်မြို့တော်ကြီး ပွင့်လန်းနေတယ်။ အဲဒီခေတ်တုန်းက ဗောဓိသတ္တဟာ စိမ်းစိမ်းတောက်တဲ့ စိန်စိမ်းရောင် အမွေးအတောင်တွေနဲ့၊ ဝင်းလက်နေတဲ့ မျက်လုံးနက်တွေနဲ့ ပညာထူးချွန်တဲ့ ဥဒေါင်းတစ်ကောင်အဖြစ် မွေးဖွားလာတယ်။ ဒီဥဒေါင်းဟာ သာမန်ဥဒေါင်း မဟုတ်ဘူး။ သီလစင်ကြယ်တဲ့ ဥဒေါင်းတစ်ကောင် ဖြစ်တယ်။ သီလကို ကျင့်သုံးပြီး၊ ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့တယ်။ ဥဒေါင်းဟာ တောထဲမှာ အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်တယ်။ သစ်သီးသစ်ဖျော်ရည်တွေကို စားသုံးတယ်။ သစ္စာတရားကို ကျင့်သုံးတယ်။ ဥဒေါင်းရဲ့ သီလဟာ အလွန်မြင့်မြတ်တယ်။ ဘယ်တော့မှ မကျိုးဘူး။ သစ္စာတရားကို အမြဲစောင့်ထိန်းတယ်။ တစ်နေ့မှာတော့ ဥဒေါင်းဟာ တောထဲမှာ လျှောက်သွားနေတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ မျောက်တစ်ကောင်ကို တွေ့တယ်။ မျောက်ဟာ သစ်ပင်ပေါ်ကနေ ပြုတ်ကျတယ်။ မျောက်ဟာ နာကျင်နေတယ်။ ဥဒေါင်းဟာ မျောက်ကို ကူညီဖို့ ဆုံးဖြတ်တယ်။ ဥဒေါင်းဟာ မျောက်ကို သစ်ပင်ပေါ်ကနေ ဆင်းလာအောင် ကူညီတယ်။ မျောက်ဟာ ကျေးဇူးတင်တယ်။ မျောက်ဟာ ဥဒေါင်းကို ကျေးဇူးတင်စကား ပြောတယ်။ ဥဒေါင်းဟာ သနားကရုဏာစိတ်နဲ့ မျောက်ကို ကြည့်တယ်။ ဥဒေါင်းဟာ မျောက်ကို သစ်သီးတွေ ပေးတယ်။ မျောက်ဟာ ဝမ်းသာတယ်။ မျောက်ဟာ ဥဒေါင်းကို ကျေးဇူးတင်တယ်။ ဥဒေါင်းဟာ သီလကို ကျင့်သုံးတယ်။ သနားကရုဏာစိတ်ကို ပြသတယ်။ ဥဒေါင်းရဲ့ ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေဟာ တိုးပွားလာတယ်။ ဥဒေါင်းဟာ မဂဓတိုင်းပြည်ရဲ့ လူတွေရဲ့ ချစ်ခင်မှုကို ရတယ်။ ဥဒေါင်းဟာ နတ်ပြည်ကို တက်လှမ်းတယ်။ ဗောဓိသတ္တရဲ့ ကောင်းမှုကုသိုလ်တွေဟာ အဆုံးမရှိဘူး။